Ec, ze, ma – trzy greckie słowa składają się na potoczną nazwę schorzenia, które doskwiera wielu osobom. Egzema jest bardzo częstą przypadłością, której geneza nie jest do końca poznana. Jest ona znana medycynie już od starożytnych czasów. Schorzenie jest niezwykle przykre dla osób nim dotkniętych, głównie ze względu na to, że krępujące zmiany skórne często prowadzą do dyskomfortu psychicznego. Na szczęście współczesna medycyna umożliwia skuteczne łagodzenie objawów tej dolegliwości.

Co to jest egzema?

Egzemą nazywamy wyprysk o różnorodnym charakterze. Jej pojawienie się na skórze może być spowodowane zarówno czynnikami alergizującymi, jak i drażniącymi. Kontakt z daną substancją początkuje zmiany skórne w postaci małych, czerwonych grudek, a następnie pęcherzyków, które pękając pozostawiają nadżerki. Zmiany najczęściej umiejscowione są na łokciach, kostkach, dłoniach, twarzy i klatce piersiowej, lecz pojawić się mogą w każdym miejscu skóry. Często zmianom tym towarzyszy obrzęk oraz powodujący dodatkowy dyskomfort świąd. Choroba trwa wiele lat, podczas których życie pacjenta upływa w nerwowym oczekiwaniu na kolejne remisje.

Skąd się bierze egzema?

Naukowcy od wielu lat próbują ustalić przyczynę powstawania egzemy i pomimo tego, że wiedza na jej temat ciągle się powiększa, to brak jest jednoznacznych wniosków pozwalających na skuteczne leczenie i zapobieganie jej powstawania. Część lekarzy utrzymuje, że jedną z podstawowych przyczyn egzemy są zaburzenia układu odpornościowego. Nie bez znaczenia są również predyspozycje genetyczne. Zmiany skórne mogą być związane z konkretnymi substancjami, czy pokarmami, z jakimi chory miał do czynienia. Zdarza się także, że wyprysk ma podłoże psychologiczne, pojawia się w związku z silnym napięciem nerwowym czy stresem. Lekarze odróżniają przynajmniej trzy rodzaje egzemy:

  • egzema kontaktowa jest wynikiem bezpośredniej styczności skóry z alergenami,
  • egzema endogenna powstaje na skutek kontaktu organizmu z alergenami, które mogą znajdować się w pożywieniu, w pitych napojach lub we wdychanym powietrzu,
  • egzema z podrażnienia zwana inaczej wypryskiem toksycznym, gdzie zmiany skórne nie mają podłoża alergicznego.

Leczenie egzemy

Leczenie egzemy ogranicza się do wyeliminowania czynników powodujących wyprysk i miejscowego łagodzenia zmian objętych chorobą. W tym celu stosuje się leki antyhistaminowe, które ograniczają świąd. Przy uciążliwej, długo utrzymującej się egzemie najczęściej lekarze przepisują maści steroidowe, a także okłady łagodzące podrażnienia. Więcej o leczeniu egzemy znajdziesz tutaj –> Leczenie egzemy

O skórę ze skłonnością do powstawania egzemy nie jest łatwo dbać. Nie można jej ani przegrzewać, ani zbytnio wychłodzić. Należy zrezygnować z wełnianych ubrań i gorących kąpieli. Niezależnie od tego, czy jest podrażniona, czy nie, należy smarować ją silnie nawilżającymi kremami, czy innymi emolientami (preparatami o działaniu nawilżającym), unikać perfumowanych kosmetyków i pić duże ilości wody. Nie wolno dopuszczać do kontaktu skóry, na której występuje egzema, z szorstkimi powierzchniami. Zimą w ogrzewanych pomieszczeniach powinno się używać nawilżaczy powietrza.